Cel gry
Badminton to sport rakietowy rozgrywany przez dwóch zawodników (singiel) lub dwie pary (debel) na prostokątnym korcie podzielonym siatką. Celem gry jest przebicie lotki przez siatkę w taki sposób, aby wylądowała na polu przeciwnika, lub sprowokowanie rywala do popełnienia błędu. Lotka nie może odbić się od podłoża — musi zostać uderzona w powietrzu, co odróżnia badminton od większości innych sportów rakietowych.
System punktacji
Mecz badmintona rozgrywany jest w systemie trzech setów. Wygrywa ten, kto pierwszy zdobędzie dwa sety. Każdy set trwa do 21 punktów, przy czym obowiązuje zasada przewagi — przy remisie 20:20 gra toczy się dalej, aż jeden z zawodników uzyska przewagę dwóch punktów. Maksymalny wynik w secie to 30:29, po osiągnięciu stanu 29:29 kolejny zdobyty punkt kończy seta. W przypadku wyrównania po jednym wygranym secie każdego z graczy rozgrywany jest trzeci, decydujący set. Gdy w decydującym secie jeden z zawodników osiągnie 11 punktów, następuje krótka przerwa, po której zawodnicy zmieniają strony kortu.
Punkty zdobywane są w systemie rally point — oznacza to, że punkt przypada temu, kto wygrał wymianę, niezależnie od tego, kto serwował. To sprawia, że każda akcja jest istotna, a napięcie utrzymuje się przez cały mecz.
Serwis
Serwis w badmintonie rządzi się ścisłymi zasadami. Przede wszystkim lotka musi zostać uderzona poniżej linii pasa serwującego, a głowica rakiety w momencie uderzenia musi znajdować się poniżej ręki trzymającej rakietę. Serwis wykonuje się zawsze po przekątnej — do przeciwległego pola serwisowego rywala.
W singlu obowiązuje prosta zasada: przy wyniku parzystym (0, 2, 4 itd.) serwis wykonywany jest z prawej strony kortu, przy wyniku nieparzystym z lewej. W deblu sytuacja jest nieco bardziej złożona — para serwuje tak długo, jak zdobywa punkty. Po stracie wymiany serwis przechodzi do przeciwnej pary, a serwujący wybierany jest w zależności od tego, po której stronie kortu stoi zawodnik, który zdobył poprzedni punkt dla swojej pary.
Serwis musi wylądować w odpowiednim polu serwisowym — w singlu jest to pole do tylnej linii serwisowej, w deblu do krótszej linii serwisowej (bliżej siatki). Błędem serwisowym jest też postawienie stopy poza linią przed uderzeniem lotki czy wykonanie ruchu ciągłego — rakieta musi płynnie podążać za lotką bez zatrzymania.
Wymiary i linie kortu
Kort badmintonowy ma 13,4 metra długości i 6,1 metra szerokości w grze deblowej. W singlu obowiązują węższe linie boczne, co zmniejsza szerokość kortu do 5,18 metra. Siatka umieszczona jest na wysokości 1,55 metra przy słupkach i 1,524 metra w środku kortu.
Linie kortu pełnią różne funkcje w zależności od sytuacji. Zewnętrzne linie boczne obowiązują w deblu, wewnętrzne w singlu. Tylna linia kortu jest taka sama dla obu form gry — lotka lądująca na linii lub w jej obrębie jest uznawana za dobrą. Pole serwisowe w singlu sięga do tylnej linii, natomiast w deblu obowiązuje krótka linia serwisowa, przez co pole serwisowe jest krótsze, ale szersze.
Błędy i faule
Błąd skutkuje utratą wymiany i przyznaniem punktu rywalowi. Do najczęstszych błędów należy uderzenie lotki poza linie kortu (aut), nieudane przebicie przez siatkę, dotknięcie siatki rakietą lub jakąkolwiek częścią ciała podczas gry, a także uderzenie lotki dwa razy z rzędu przez tego samego zawodnika. Błędem jest również przeszkadzanie rywalowi — celowe utrudnianie mu wykonania uderzenia lub wejście na jego stronę kortu.
W deblu niedozwolone jest uderzenie lotki przez oboje partnerów — tylko jeden z zawodników pary może uderzyć lotkę w danej wymianie. Jeśli lotka dotknie ciała zawodnika lub jego ubrania zamiast rakiety, punkt przyznawany jest rywalowi.
Singiel
W singlu zawodnicy rozgrywają mecz jeden na jeden na węższym korcie (szerokość 5,18 m), ale z pełną długością do tylnej linii zarówno podczas serwisu, jak i w trakcie wymiany. Gra wymaga doskonałej kondycji fizycznej, szybkości i umiejętności gry na całym korcie, gdyż każdy zawodnik musi samodzielnie bronić swojego pola.
Debel i mikst
W deblu na korcie znajdują się po dwie osoby z każdej strony. Obowiązują szersze linie boczne, natomiast podczas serwisu pole jest krótsze — lotka musi wylądować przed tylną linią serwisową. W trakcie wymiany obowiązuje pełna długość kortu. Pary mogą swobodnie poruszać się po swoim polu i ustalać własną taktykę ustawienia — najczęściej stosuje się ustawienie jeden z przodu i jeden z tyłu lub równoległe obok siebie przy obronie.
Mikst to debel mieszany, w którym para składa się z kobiety i mężczyzny. Obowiązują te same zasady co w deblu, choć taktyka gry różni się ze względu na różnice w sile i szybkości między zawodnikami.
Przerwy i zmiana stron
W każdym secie przysługuje przerwa techniczna, gdy jeden z zawodników osiągnie 11 punktów — trwa ona 60 sekund. Między setami obowiązuje 2-minutowa przerwa. W trzecim, decydującym secie zawodnicy zmieniają strony kortu po osiągnięciu przez któregoś z nich 11 punktów. Zmiana stron na początku każdego seta następuje automatycznie — zawodnicy grają na przemian z obu stron, aby wyrównać ewentualne różnice wynikające z warunków otoczenia, takich jak oświetlenie czy przepływ powietrza.
Lotka
Tradycyjna lotka turniejowa wykonana jest z 16 naturalnych piór gęsich lub kaczych osadzonych w korku pokrytym skórą. Lotki syntetyczne, stosowane głównie rekreacyjnie, wykonane są z tworzywa sztucznego. Prędkość lotki po mocnym smeczu może przekraczać 400 km/h, co czyni badminton jednym z najszybszych sportów rakietowych na świecie. Lotki dobierane są w zależności od temperatury otoczenia — w wyższej temperaturze stosuje się lotki wolniejsze, w niższej szybsze.
Rakieta i sprzęt
Rakieta badmintonowa musi mieć maksymalnie 68 cm długości i 23 cm szerokości główki. Wykonana jest zazwyczaj z węglika grafitu lub stopów aluminium — im wyższy poziom gry, tym lżejsza i sztywniejsza rakieta. Naciąg rakiety dobierany jest indywidualnie — zawodnicy zaawansowani stosują wyższe naprężenie (25–35 funtów), co daje większą kontrolę, natomiast początkującym zaleca się niższe naprężenie dla większej siły uderzenia.